دوسوم کشور زیر فشار تغییرات خطرناک اقلیمی

سعید صوفی‌زاده، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم درباره وضعیت اقلیمی کشور و آثار آن بر کشاورزی اظهار کرد: بر اساس یافته‌ها و پژوهش‌های انجام‌شده، ایران دارای شش حوزه آبریز اصلی است که میان آن‌ها، حوزه آبریز خلیج فارس و دریای عمان و همچنین حوزه آبریز فلات مرکزی بیشترین تأثیرپذیری را از تغییرات اقلیمی نشان می‌دهند.

وی افزود: منظور از فلات مرکزی، به‌طور ساده، اراضی واقع در جنوب رشته‌کوه البرز و شرق رشته‌کوه زاگرس است. بررسی داده‌های اقلیمی نشان می‌دهد در این دو حوزه آبریز، افزایش دما به‌صورت معنادار رخ داده است؛ به‌ویژه دمای شبانه در بسیاری از ایستگاه‌ها به‌شکل محسوسی افزایش یافته است و همزمان کاهش قابل‌توجهی در میزان بارش‌ها ثبت شده است.

صوفی‌زاده با اشاره به گستره این مناطق گفت: این دو حوزه آبریز حدود دوسوم مساحت کشور را در بر می‌گیرند؛ بنابراین طبیعی است که بخش عمده اراضی کشاورزی کشور تحت‌تأثیر نوسانات بارشی و افزایش دما قرار گیرد.

وی تأکید کرد: ایران در حوزه تغییرات اقلیمی به‌سمت بروز پدیده‌های حدی حرکت می‌کند؛ به این معنا که سال‌های نرمال کاهش می‌یابد و یا با خشکسالی‌های شدید مواجه خواهیم بود، یا در برخی مناطق شاهد بارش‌های بسیار شدید و سیل‌آسا خواهیم شد. این بارش‌های حدی، کنار خسارات گسترده، موجب تشدید فرسایش خاک نیز می‌شوند؛ معضلی که آمارهای موجود درباره آن، ارقام بالایی را نشان می‌دهد و زنگ خطری جدی برای منابع طبیعی کشور است.

این عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تصریح کرد: بر اساس پیش‌بینی مدل‌های اقلیمی، چه در افق میان‌مدت تا اواسط قرن بیست‌ویکم و چه در افق بلندمدت تا پایان این قرن، در نوار جنوبی کشور به‌ویژه جنوب استان سیستان و بلوچستان، بخش‌هایی از استان هرمزگان و جنوب استان کرمان، افزایش وقوع بارش‌های سیل‌آسا محتمل است.

وی ادامه داد: بارش‌های سیل‌آسا اگرچه می‌توانند خساراتی به‌همراه داشته باشند، اما از سوی دیگر ظرفیت تأمین منابع آبی قابل‌توجهی را نیز در مدت‌زمان کوتاه فراهم می‌کنند. ویژگی این نوع بارش‌ها، شدت بالا در بازه زمانی کوتاه است که به‌دلیل فراتر رفتن از ظرفیت نفوذپذیری خاک، منجر به سیلاب می‌شود.

صوفی‌زاده خاطرنشان کرد: در صورت اجرای برنامه‌های اصولی آبخیزداری و آبخوان‌داری، می‌توان این روان‌آب‌ها را مهار و ذخیره کرد. مدیریت صحیح این منابع می‌تواند به‌عنوان یک ظرفیت مهم در تأمین آب کشاورزی مناطق خشک و کم‌آب کشور مورد استفاده قرار گیرد و در تنظیم راهبردهای آینده بخش کشاورزی نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد.

.

انتهای پیام/+